Voortgang lesmethodes

De afgelopen maand hebben we gebruikt voor het samenstellen van de grote lijn van de lesboeken voor klas 3. Hiervoor is mevrouw Puji weer gekomen die al een paar keer eerder gedurende haar schoolvakantie is gekomen. Ze heeft ook een aanzet gemaakt tot het schrijven van een aantal instructies van lastige onderwerpen in het Indonesisch. Dat zal erg van pas komen. Ik heb sinds twee weken een vierde staflid. Ze moet meehelpen om rekenen klas 3 te schrijven. Helaas heeft ze nog geen ervaring, dat soort mensen zijn in Papua echt niet te krijgen.

Komende week willen we beginnen aan het schrijven van de tweede lesmaand van klas 3. De eerste maand is grotendeels af. We hebben afgesproken dat wat niet af is nu niet afgemaakt wordt, zodat we leerkrachten voor kunnen blijven en voorzien van lesmateriaal, zodat ze die kunnen testen.

Hoewel ik me wel eens afvraag hoeveel invloed ons werk heeft, krijgen we toch regelmatig positieve berichten.

Tiom: 50 km naar het westen. Een jaar geleden hebben we een groep leerkrachten uit dit gebied getraind. Van één van hen hoorden we positieve berichten dat de kinderen zo goed vooruit gaan.

Anggruk: Dit gebied 60 km ten noorden van ons heeft een leerkracht die zelf de middelbare school niet heeft afgemaakt. Alle 139 kinderen op zijn school (de andere leerkrachten komen nooit) kunnen lezen.

Nalca: 80 kilometer naar het oosten. Uit een onderzoek van collega-organisatie YASUMAT bleek dat de kinderen op de twee dorpsscholen die een kladversie van onze boeken gebruiken 19 letters per minuut konden lezen. Dit in tegenstelling tot 6 andere scholen die ze getest hebben. Daar ligt het gemiddelde op 0 letters. Qua rekensnelheid zaten ze op 4 sommetjes per minuut, terwijl de andere scholen ook daarbij op 0 sommen per minuut zaten. De resultaten zijn nog niet erg hoog, maar dit zijn vrijwilligers die hoogstens middelbare school gedaan hebben en de kinderen les geven. Daarnaast is de eerste leerstap het moeilijkste, als die eenmaal genomen is, dan kan er sneller winst geboekt worden.

Momenteel ben ik weer bezig met het ministerie van onderwijs. Hopelijk lukt het om ook daar vandaan een aanbeveling te krijgen, dan hebben we een extra argument in handen om onze boeken te promoten. Tegelijkertijd zou ik wel graag een doorbraak zien. De nationale overheid is op dit moment gratis schoolboeken aan het verspreiden in Papua. Die boeken besteden bijna geen aandacht aan de basisleerstof van rekenen en lezen. Je zou kunnen zeggen dat ze beginnen op het niveau van Nederlandse boeken rond Kerst. Dat terwijl in Papua maar een heel klein percentage van de kinderen eerst naar kleuterschool gaat en daar leert lezen. Voor de meeste kinderen en leerkrachten zijn deze boeken dus geen brug te ver, maar een zee te ver. Ik bid wat dat betreft echt om een wonder, want de bewustwording lijkt hier zo beperkt te zijn. Iedereen accepteert dat soort boeken maar, terwijl tientallen jaren van nationale boeken hier nog nooit het verschil hebben kunnen maken. Overigens heeft helaas meer dan de helft van de Indonesische kinderen hetzelfde probleem, ook zij volgen geen kleuteronderwijs...

Persoonlijk gaat het ons goed. We zijn ook gezond. De kinderen beginnen aan hun laatste vakantieweek.

We hebben een paar weken een lokale collega vervangen bij het geven van zondagsschool.

Vorige week blafte opeens onze hond. Eerder die week had de lerarenopleiding ‘s nachts een inbraak gehad, dus toen ik buiten iemand zag lopen, riep ik hem in de veronderstelling dat het een student van de lerarenopleiding is. Komt er een poedelnaakte jongeman op me aflopen met twee stenen in zijn hand. Die legde hij gelukkig op de grond. Zegt hij dat hij komt solliciteren. ‘Ik had zijn huis vast wel gezien, het was nog niet af. Hij had geld tekort. Zijn oudere broer gaf hem niets, etc, etc.’ Hij was dronken. Ik heb hem maar naar de nachtwacht gebracht en gezegd dat hij overdag nog maar eens terug moest komen.

Op een wandeling langs het huis van een ex-student van de lerarenopleiding vroeg ik de dorpsbewoners of hij thuis was. Hij bleek al overleden te zijn. Hoewel het volgens de eerste dorpsbewoner ‘buatan’ was (vervloeking), blijkt het kanker te zijn geweest. Hij laat een zwangere vrouw en een kind na. De volgende dag kwam zijn vrouw langs. Ze bleef maar bij zijn familie wonen. Anders zou de geest van de overledene haar misschien ‘s nachts storen en vragen waarom ze zijn kind naar een ander dorp heeft genomen.

We zijn in de vakantie een keer met een ander gezin en de kinderen naar een dorp verderop gelopen. Hier zitten we lekker in de kookhut.

Leestempo

Ik (Martijn) ben afgelopen week bij een presentatie geweest van de onderzoeksgegevens op leesgebied door heel Indonesië. Erg interessant. Zeker ook omdat ze de gegevens presenteerden in de trant van ‘een leerkracht die de vraag alleen al maar herhaalt, zorgt ervoor dat zijn kinderen gemiddeld 20 woorden meer per minuut lezen.’ Of, ‘een ouder die zijn kind dagelijks voorleest, heeft een kind dat gemiddeld 14 woorden meer leest per minuut.’  Dat soort feiten zijn natuurlijk erg goed te gebruiken in trainingen.

Nationaal zit Indonesië op een redelijk leestempo. Aan het eind van klas twee kunnen kinderen gemiddeld 52 woorden per minuut lezen (balk EGRA). De kinderen van twee scholen die we getest hebben na het gebruik van onze boeken voor twee jaar, zaten op 58 per minuut (balk BPKP), terwijl dat op zes scholen die we in de dorpen om Wamena  heen getest hebben maar op gemiddeld 11 woorden per minuut ligt. Fijn om te zien dat kinderen het goed doen met de boeken die we schrijven.

Omdat ik dan toch in Jayapura moest zijn, ben ik bij de provinciale dienst onderwijs geweest. Degenen die verantwoordelijk waren voor lager onderwijs en onderwijs in afgelegen gebieden leken behoorlijk toegankelijk. Hopelijk groeit er meer uit deze contacten. Ik werd gelijk uitgenodigd om twee trainingen te verzorgen die niets met onze boeken te maken hebben. Lastig om dan een goed evenwicht te vinden tussen je hoofdverantwoordelijkheden en dit soort mogelijke kansen.

Papuakalender 2015

Er is een Papuakalender 2015 te koop. Deze kalender (A3-formaat) bevat 14 kleurrijke platen/foto's met bijpassende informatie over de foto. Kosten zijn 10,00 euro, waarvan 5,00 euro ten goede komt aan Stichting Help Onderwijs Papua.

En als u minimaal 20 euro per jaar aan de stichting wilt doneren, geven wij u deze prachtige Papuakalender cadeau!

Te bestellen via: stichtinghop@gmail.com of 0187-489574

Voortgang onderwijsprogramma

USAID-PRIORITAS helpt komend jaar in het financieren van een trainingsprogramma van de lokale stichting YKW. Het programma is erop gericht de vaardigheden van leerkrachten te verbeteren door middel van training, begeleiding EN de verspreiding van de schoolboeken die we geschreven hebben. Enkele weken geleden was de officiële aftrap. De dag ervoor hebben we geprobeerd op een rijtje te krijgen welke overheidsvertegenwoordigers er zouden komen. De ambtenaren thuis lastig vallen is hier ook toegestaan en dat hebben we dus ook maar gedaan, omdat men op kantoor niet te vinden was. Overigens niet omdat men lekker thuis zat, maar omdat de bewuste mensen van activiteit naar activiteit gaan. Hoewel we van sommige mensen de dag van de aftrap pas zekerheid kregen, hebben verschillende overheidsvertegenwoordigers en vertegenwoordigers van de dienst onderwijs hun bijdrage geleverd door toespraakjes te doen. Hoewel ik persoonlijk niet heel dol ben op het aanhoren van toespraakjes, is het wel altijd een erg goede gelegenheid om mensen te spreken en steun te zoeken voor de verdere verspreiding van de schoolboeken. Wat mij betreft heb ik weer een paar mooie contacten opgedaan. Daarnaast is het zeker zo belangrijk dat de schoolhoofden en controleurs gehoord hebben dat de dienst onderwijs erachter staat.

De dag erop zijn we begonnen aan het trainen van onze eigen personeelsleden, die van Yasumat, een aantal onderwijsinspecteurs en World Vision medewerkers. Een training van 7 werkdagen. De deelnemers worden vooral heel actief betrokken, zodat we er zeker van zijn dat ze na de training ook echt in staat zijn te trainen en te evalueren.

Voor de klas drie boeken zijn we via allerlei contacten en oudgedienden heel actief op zoek naar verhalen over natuur, geschiedenis, etc, etc van Papua. Juli wordt de maand voor het samenstellen van de hoofdlijnen. We gaan weer proberen wat overheidsmensen erbij te betrekken, dat zal de goodwill van de overheid weer wat laten stijgen.

De voetbalwedstrijd Nederland – Spanje is hier met veel belangstelling gevolgd. De mensen hier zijn meest voor Nederland, Spanje of Brazilië. Ik heb het zelf niet gezien, maar volgens een collega gingen er na de bewuste wedstrijd zo’n 100 man op brommers en met Nederlandse vlaggen de straat op.

Cultureel gezien hebben we ook weer wat geleerd. Je hebt hier zoiets als ‘cargocult’. Het geloof dat er op mysterieuze wijze zegen kan komen als je erin slaagt de vooroudergeesten aan je kant kunt krijgen. Een kind bij een collega op school, vertelde tijdens de godsdienstles een heel verward verhaal, maar op een rijtje gezet bleek het als volgt te gaan: Zijn vader was een keer ‘s ochtends heel vroeg op een heuvel en ontmoette daar 2 witte gestalten. Misschien de ‘goden van de grond’ of iets anders, dat wist hij ook niet. Ze vertelden zijn vader in een drum een klein beetje rijst neer te leggen. Als hij dat geheim aan niemand zou vertellen, zou er in die drum vanaf nu altijd rijst zitten. En dat bleek zo te gaan. Tot zijn vrouw het een keer in de kerk noemde als dankpunt. Daarna was het gelijk over met de rijst. Hij scheidde daarom van die vrouw en trouwde de moeder van dit ventje. Wat brengt animisme toch een hoop ellende en bedrog mee. Dit jongetje is het levende bewijs van het geloof in het feit dat de vooroudergeesten het dagelijkse leven beheersen. God staat daar dan wel weer boven, maar bemoeit zich praktisch gezien niet met het dagelijkse leven. Hij is alleen belangrijk voor een kaartje naar de hemel. Overigens gelijk een mooie evaluatie voor westerse mensen. Vul voor vooroudergeesten eens het woord ‘banksaldo’ of ‘verzekeringen‘ in.

Startnummer Rabobank Fietsdag

Het startnummer voor de Rabobank Fietsdag voor Stichting Help Onderwijs Papua op zaterdag 14 juni a.s.  is 119.