Welkom

Welkom op de site van Stichting Help Onderwijs Papua!

Stichting Help Onderwijs Papua (Stichting HOP) is mei 2011 opgericht en wil graag een bijdrage leveren in de moeilijke onderwijssituatie in Papua (Indonesië).
Zij wil de kansarme kinderen in Papua de gelegenheid geven om goed onderwijs te kunnen volgen.

maandag 26 september 2011

Bericht september week 1

Vanaf heden zullen er vaker berichtjes worden geplaatst op deze weblog, zodat u beter op de hoogte blijft van het reilen en zeilen van Martijn, Anne-Marie, Gerjanne en Henrike. Nu een update van de eerste week van september, later deze week meer....... 

Het plan is dat we binnenkort gaan verhuizen naar het internaat van STKIP. Ons appartementje daar vordert gestaag. Er wordt nu door 4 man aan gewerkt, dus nog een aantal weken en we gaan echt verhuizen. Ik kan het nog niet zo geloven, dus heb ook nog niets ingepakt. Onze hulpen hebben al eens zitten filosoferen met elkaar dat er alleen voor Henrike’s kamer al een vrachtwagen nodig is! Tja, zo door de jaren heen verzamel je van alles. Vreselijk!!!
De kamers van de meiden zijn geverfd in een prachtig heldergroen en helderblauw. De badkamer is ook al een eind af. Het idee van de werking van een badmengkraan was door de timmerman niet helemaal begrepen. De twee pijpen kwamen op twee meter hoogte uit de muur. Toen ik hem vertelde dat we dan niet goed bij de kraan zouden kunnen, zette hij de kraan op 1,30 meter. Uiteindelijk heeft de bouwverantwoordelijke de man verteld dat het nog lager moet, nu zit de kraan 20 cm boven de badrand. Ik neem aan dat dat de definitieve positie zal zijn ;-)

Afgelopen woensdag werd de betaling geregeld van afschuwelijke moorden van een paar weken terug. Er moesten 200 varkens betaald worden. Het hele veld bij het politiebureau zat vol met krijgers met pijl en boog. Ik reed er per ongeluk midden door, maar het zag er erg indrukwekkend uit. De sfeer was niet gespannen, anders was ik wel een eindje omgefietst. Later hoorden we de groep schreeuwen. De rust is weergekeerd.

Henrike schijnt over de grootste hobbel heen te zijn met lezen, ze is nu boekjes aan het lezen van AVI 8 niveau en zei deze week tegen Anne-Marie dat ze maar weer eens een AVI toets moest doen. U kunt zich wel indenken dat het ons als ouders erg goed doet. Na vijf jaar extra les heeft ze nu zoveel plezier in lezen, dat ze zelf een boek pakt!  Het moeten dan wel nieuwe boeken zijn, de oude Piet Prins, etc. boeken, doen het niet meer bij onze dochters.